توی دنیا ما یه چیزایی داریم از نوع خوبشم داریم ولی جالبه که همش دنبالشون می گردیم که به دستش بیاریم البته که با یه ذره دقت و دید برتر می تونیو اونارو ببینیم.

هر چی تو زندگی تلاش کنیم بازم شکست می خوریم و این شکست مقدمه یه پیروزیه پس نا امید شدن بی فایدس.اگر محدودیت نباشه ادم وسعت رو درک نمی کنه.

ادم اگه به خودش تلفین کنه که سردش نیست هیچ وقت سردش نمیشه.

و تماشای تو زیباست                 اگر بگذازنذ

سند عقل مشاع است               همه می دانند

عشق اما فقط از ماست            اگر بگذارند

من از اظهارنظرهای دلم فهمیدم   

عشق هم صاحب فتواست         اگر بگذارند

غضب الوده نگاهم نکنید ای مردم

دل من مال شماهاست               اگر بگذارند

دل بی چاره ی من این همه بیهوده نگرد

خانه ی دوست همین جاست      اگر بگذارند

اگه احساس کردی که گناه یه نفر اونقدر بزرگه که قابل بخشش نیست بدمن که اون گناه بزرگ نیست بلکه قلب تو کوچیکه.

ما اغلب از فرداها قرض می کنیم تا وام خویش را به دیروزها بپردازیم.

تلخ ترین چیز در اندوه امروزمان خاطره ی شیرین دیروزمان است.

از خیالتان خلوتگاهی در بیابان بسازید پیش از ان که خانه ای در میان دیوارهای شهر بنا کنید.

اکنون دریافته ام هر کجا که هستم همه جاها را در بردارد و مسافتی که می پیمایم دربرگیرنده همه ی مسافت هاست.

ولی ما نسل سیمرغیم         که از خاکستر خود می کشاند پر

 ان لحظه بزرگ می شود

یک ماه می شود

یک سال می شود

یک قرن می شود......

و دیگر دیر است.

تختی برای جان         جانی برای مرگ

مرگی برای سنگ       سنگی برای یاد ......

اندیشه مکن که از کشیدن بار گران ناتوانی

در شگفت می مانی از نیروی خویش.

در شگفت می مانی که به رغم ضعف خویش چه مایه توانایی

گاه ارزو می کنم تا زورقی باشم برای تو

زورقی توانا به تحمل باری که داری.